
ایجاد یک سینمای خانگی حرفه ای تنها در خرید یک ویدئو پروژکتور با کیفیت تصویر بالا خلاصه نمی شود، بلکه نیمی از این تجربه لذت بخش در گرو کیفیت و هماهنگی صداست. بسیاری از کاربران پس از خرید پروژکتور و ساندبار متوجه می شوند که انتقال صدای باکیفیت و بدون تاخیر از پروژکتور به سیستم صوتی، به سادگی اتصال یک کابل نیست.
اینجاست که مفاهیمی مثل ARC و نسخه پیشرفته تر آن یعنی eARC پروژکتور وارد میدان می شوند. این تکنولوژی ها طراحی شده اند تا کابل کشی های پیچیده را حذف کرده و اجازه دهند صدا با همان کیفیتی که تولید شده، به گوش شنونده برسد. در این مقاله به بررسی دقیق راهکارهای انتقال صدا، تفاوت استانداردهای مختلف و حل چالش های رایجی می پردازیم که ممکن است باعث شود شما صدایی ضعیف یا با تاخیر دریافت کنید.
ARC و eARC چیست و چرا برای پروژکتور گیج کننده می شود
درک مفهوم کانال بازگشت صوتی یا همان ARC برای هر کسی که می خواهد یک سیستم سینمای خانگی مدرن راه اندازی کند ضروری است. در حالت عادی، کابل HDMI وظیفه انتقال تصویر و صدا را از یک پخش کننده به سمت نمایشگر دارد، اما ARC این مسیر را دوطرفه می کند.
این یعنی همان کابل HDMI که تصویر را به پروژکتور می برد، می تواند صدای تولید شده در داخل پروژکتور (مثلاً از اپلیکیشن های داخلی مثل نتفلیکس) را به سمت ساندبار بازگرداند. پیچیدگی ماجرا زمانی شروع می شود که با محدودیت های پهنای باند و تفاوت نسخه های HDMI روبرو می شویم که باعث می شود گاهی صدا به درستی منتقل نشود یا کیفیت آن به شدت افت کند.
ARC در یک جمله و کاربرد واقعی آن
اگر بخواهیم به زبان ساده بگوییم، ARC قابلیتی است که نیاز به کابل نوری (Optical) جداگانه را برای انتقال صدا از پروژکتور به ساندبار از بین می برد. در کاربرد واقعی، وقتی شما یک کنسول بازی یا استریمر را به یکی از پورت های پروژکتور وصل می کنید، پروژکتور صدا را از طریق پورت مخصوص ARC به ساندبار شما می فرستد.
این کار نه تنها باعث خلوت شدن پشت دستگاه ها می شود، بلکه اجازه می دهد با ریموت کنترل پروژکتور، ولوم ساندبار را هم تغییر دهید که این موضوع در استفاده روزمره بسیار لذت بخش است.
eARC چه چیزی اضافه می کند و چرا مهم است
تکنولوژی eARC پروژکتور در واقع نسخه ارتقا یافته ای است که محدودیت های پهنای باند نسخه قبلی را برطرف کرده است. در حالی که ARC معمولی نمی تواند فرمت های صوتی فوق پیشرفته و بدون افت کیفیت مثل Dolby Atmos (نسخه TrueHD) را به صورت کامل منتقل کند، eARC با پهنای باند ۳۷ مگابیت بر ثانیه این کار را به راحتی انجام می دهد.
اهمیت این موضوع زمانی مشخص می شود که شما یک فایل بلوری یا یک بازی با صدای فراگیر پیشرفته دارید؛ در این حالت اگر دستگاه شما از eARC پشتیبانی نکند، صدا فشرده شده و جزئیات محیطی سیستم صوتی شما هدر می رود.
چرا روی بعضی پروژکتورها ARC وجود ندارد یا درست کار نمی کند
دلیل نبود این قابلیت در برخی مدل ها، به خصوص مدل های قدیمی یا ارزان قیمت، به هزینه های لایسنس و سخت افزار مربوط می شود. همچنین در بسیاری از موارد، حتی اگر پورت ARC وجود داشته باشد، به دلیل تداخل های نرم افزاری یا عدم هماهنگی در پروتکل های ارتباطی، کاربر با قطع و وصل شدن صدا مواجه می شود.
پروژکتورها برخلاف تلویزیون ها فضای کمتری برای بردهای پردازش صدا دارند و همین موضوع باعث می شود گاهی بخش خروجی صدای پروژکتور با استانداردهای سخت گیرانه ساندبارهای مدرن همخوانی نداشته باشد و نیاز به تنظیمات دستی پیچیده ای پیدا کند.
این موضوع در برخی مدل های قدیمیتر حتی در برندهایی مانند ویدئو پروژکتور اپسون نیز دیده می شود.
تفاوت ARC و eARC از نگاه کاربر خانگی
برای یک کاربر عادی که صرفاً می خواهد فیلم تماشا کند، تفاوت این دو تکنولوژی در یک کلمه خلاصه می شود: کیفیت. اگر شما از ساندبارهای میان رده استفاده می کنید و بیشتر محتوای خود را از سرویس های استریم دریافت می کنید، شاید ARC معمولی هم نیاز شما را برطرف کند، اما برای خوره های سینما که به دنبال تجربه واقعی دالبی اتموس هستند، هیچ جایگزینی برای eARC پروژکتور وجود ندارد.
تفاوت این دو استاندارد تنها در صدا نیست، بلکه در نحوه دست دادن یا همان هندشیک اولیه بین دو دستگاه نیز تفاوت های بزرگی وجود دارد که بر تجربه نهایی کاربر تاثیر مستقیم می گذارد.

تفاوت در پهنای باند و فرمت های صوتی قابل عبور
اصلی ترین تفاوت در حجم داده ای است که در ثانیه منتقل می شود؛ ARC محدود به صداهای فشرده شده است و در بهترین حالت دالبی دیجیتال پلاس را منتقل می کند. در مقابل، eARC پتانسیل انتقال صدای غیرفشرده ۲۴ بیتی و ۱۹۲ کیلوهرتزی را دارد. این یعنی اگر شما یک سیستم صوتی گران قیمت دارید، استفاده از ARC معمولی شبیه به این است که یک ماشین مسابقه ای را در یک جاده خاکی برانید؛ شما هرگز نمی توانید از تمام توان اسپیکرهای خود استفاده کنید مگر اینکه زیرساخت eARC فراهم باشد.
تفاوت در پایداری اتصال و هندشیک
یکی از بزرگترین شکایات کاربران در مورد ARC قدیمی، قطع شدن ناگهانی صدا یا عدم شناسایی ساندبار توسط پروژکتور بود. در استاندارد eARC، مکانیزم شناسایی دستگاه ها بسیار هوشمندتر شده و نیازی به فعال بودن حتمی HDMI CEC برای انتقال صدا نیست.
این موضوع باعث می شود که اتصال بین پروژکتور و سیستم صوتی با پایداری بسیار بیشتری برقرار شود و در هنگام سوئیچ کردن بین ورودی های مختلف، صدا با سرعت بیشتری وصل شود و از شر پیام های خطای آزاردهنده خلاص شوید.
تفاوت در کنسول و پلیر و استریمرها
دستگاه های مختلف رفتارهای متفاوتی در قبال این پورت ها دارند. به عنوان مثال، کنسول های نسل نهم مثل PS5 یا Xbox Series X خروجی های صوتی بسیار سنگینی دارند که برای دریافت بهترین نتیجه، حتماً باید به پورت eARC متصل شوند.
از سوی دیگر، اکثر استریمرهای ارزان قیمت بازار خروجی های محدودی دارند که شاید با همان ARC معمولی هم به خوبی کار کنند. شناخت خروجی دستگاه منبع به شما کمک می کند تا تصمیم بگیرید آیا واقعاً به ارتقای تجهیزات خود به نسخه eARC نیاز دارید یا خیر.
سه سناریوی استاندارد برای اتصال صدا در سینمای خانگی
برای اینکه صدا را به درستی به ساندبار یا آمپلی فایر برسانید، معمولاً سه راه اصلی وجود دارد که انتخاب هر کدام به تجهیزات و اولویت های شما بستگی دارد. هر سناریو مزایا و معایب خود را دارد و می تواند روی کیفیت نهایی تصویر یا صدا تاثیر بگذارد.
در دنیای پروژکتورها به دلیل فاصله زیاد دستگاه از پرده و ساندبار، مدیریت کابل در این سناریوها اهمیت دوچندانی پیدا می کند.
اگر می خواهید روشهای مختلف اتصال صوتی را دقیقتر بررسی کنید، مقاله «بهترین روش اتصال پروژکتور به اسپیکر چیست؟» می تواند راهنمای تکمیلی مناسبی باشد.
سناریو ۱ منبع به AVR و تصویر به پروژکتور
این حرفه ای ترین روش ممکن است که در آن تمام پخش کننده ها ابتدا به آمپلی فایر (AVR) وصل می شوند. در این حالت، آمپلی فایر صدا را برداشته و فقط تصویر را از طریق یک کابل HDMI بلند به پروژکتور می فرستد.
مزیت اصلی این روش این است که هیچ فشاری روی پروژکتور برای پردازش یا عبور دادن صدا (Passthrough) نیست و شما بالاترین کیفیت صدای ممکن را بدون درگیری با محدودیت های ARC دریافت می کنید.
سناریو ۲ منبع به ساندبار و تصویر به پروژکتور
این روش برای کسانی که از ساندبارهای قدرتمند دارای ورودی HDMI استفاده می کنند عالی است. شما منبع پخش خود را به ساندبار وصل می کنید و ساندبار تصویر را به پروژکتور منتقل می کند.
این سناریو باعث می شود صدا مستقیماً توسط ساندبار پردازش شود و مشکل تاخیر صدا و تصویر به حداقل برسد. تنها نکته مهم این است که ساندبار شما باید توانایی عبور دادن تصویر با کیفیت 4K و HDR را داشته باشد تا کیفیت تصویر پروژکتور افت نکند.
سناریو ۳ منبع به پروژکتور و صدا به ساندبار یا AVR
این رایج ترین و گاهی چالش برانگیزترین روش است که در آن از قابلیت eARC پروژکتور استفاده می شود. منبع پخش به یکی از پورت های پروژکتور وصل شده و صدا از پورت دیگر به ساندبار برمی گردد.
این روش زمانی عالی است که پروژکتور شما دارای چندین ورودی HDMI باشد و بخواهید بین دستگاه های مختلف سوئیچ کنید، اما به شدت به کیفیت کابل ها و پشتیبانی پروژکتور از استانداردهای عبور صدا وابسته است.
انتخاب بهترین مسیر اتصال بر اساس تجهیزات شما
در انتخاب مسیر اتصال، باید به نوع سیستم صوتی و ویژگی های پروژکتور خود دقت کنید. جدول زیر به شما کمک می کند تا در کمترین زمان ممکن، بهترین پیکربندی را برای سینمای خانگی خود پیدا کنید تا از بروز مشکلاتی مثل استریو شدن صدا به جای ۵.۱ کاناله جلوگیری شود.
| تجهیزات موجود | بهترین سناریو اتصال | مزیت اصلی | چالش احتمالی |
| آمپلی فایر (AVR) + پروژکتور 4K | منبع به AVR | بالاترین کیفیت صدا (Atmos غیرفشرده) | نیاز به کابل HDMI بلند و باکیفیت برای تصویر |
| ساندبار eARC + پروژکتور هوشمند | منبع به پروژکتور | مدیریت آسان با یک ریموت کنترل | وابستگی شدید به تنظیمات Passthrough پروژکتور |
| ساندبار معمولی + پروژکتور قدیمی | منبع به ساندبار | حل مشکل نبود ARC در پروژکتور | محدودیت در تعداد ورودی های HDMI ساندبار |
| اسپیکر فعال + پروژکتور بدون ARC | خروجی Optical یا AUX | هزینه پایین راه اندازی | محدود شدن صدا به استریو یا دالبی قدیمی |
راهنمای انتخاب مسیر اتصال برای حالت ساندبار، AVR و نبود eARC
اگر در شرایطی هستید که پروژکتور شما قدیمی است و خروجی eARC ندارد، بهترین توصیه این است که از یک جداکننده صدا (HDMI Audio Extractor) استفاده کنید یا منبع پخش را مستقیماً به سیستم صوتی وصل کنید.
انتقال صدا از طریق خروجی های آنالوگ مثل جک ۳.۵ میلی متری بدترین انتخاب ممکن است، چرا که تمام جزئیات دیجیتالی صدا در فرآیند تبدیل از بین می رود و شما عملاً یک تجربه سینمایی را به یک تجربه رادیویی تبدیل می کنید.
این مسئله معمولاً در دستگاههای قدیمیتر یا هنگام خرید ویدئو پروژکتور استوک بیشتر دیده می شود و بررسی نسخه HDMI قبل از انتخاب دستگاه اهمیت زیادی دارد.

خطاهای رایج هر مسیر و راهکار سریع برای جلوگیری از قطع صدا یا استریو شدن
یکی از آزاردهنده ترین اتفاقات، دریافت صدای دو کاناله (استریو) در حالی است که شما یک سیستم صوتی حرفه ای دارید. این مشکل معمولاً به این دلیل رخ می دهد که در تنظیمات پروژکتور، خروجی صدا روی حالت Auto یا PCM تنظیم شده است.
برای حل این مشکل، همیشه خروجی صدای پروژکتور را روی حالت RAW یا Bitstream قرار دهید تا سیگنال صوتی بدون دستکاری به ساندبار برسد. همچنین اطمینان حاصل کنید که کابل شما از نوع High Speed با پشتیبانی از اترنت باشد تا پهنای باند لازم برای ARC فراهم شود.
چرا گاهی صدا نمی آید یا قطع و وصل می شود
مشکلات صدا در اتصال پروژکتور به سیستم های صوتی معمولاً به سه عامل کابل، تنظیمات نرم افزاری و ناهماهنگی پروتکل ها برمی گردد. بسیاری از کاربران تصور می کنند هر کابل HDMI می تواند ویژگی های eARC پروژکتور را پشتیبانی کند، اما واقعیت این است که حتی یک پارگی ریز در روکش کابل یا کیفیت پایین مس به کار رفته در آن می تواند باعث قطع و وصل شدن لحظه ای صدا شود که بسیار کلافه کننده است.
نقش HDMI CEC و خطاهای تنظیمات آن
تکنولوژی HDMI CEC همان چیزی است که اجازه می دهد دستگاه ها با هم حرف بزنند و مثلاً با روشن شدن پروژکتور، ساندبار هم روشن شود. اما همین قابلیت گاهی باعث تداخل در شناسایی پورت ARC می شود. اگر صدا منتقل نمی شود، یک بار CEC را در هر دو دستگاه خاموش و روشن کنید.
گاهی اوقات نام های تجاری مختلف مثل Anynet+ در سامسونگ یا Bravia Sync در سونی باعث سردرگمی کاربران می شود، در حالی که همه آن ها همان پروتکل CEC هستند و باید برای کارکرد صحیح ARC فعال باشند.
نقش کابل و پورت درست (ARC/eARC) و اشتباهات پرتکرار
بسیاری از پروژکتورها چندین پورت HDMI دارند اما معمولاً فقط یکی از آن ها از ARC یا eARC پشتیبانی می کند. اتصال کابل به پورت اشتباه، رایج ترین دلیل نیامدن صداست. علاوه بر این، برای استفاده از مزایای کامل eARC، شما به کابل های Ultra High Speed نیاز دارید.
اگر کابل شما قدیمی باشد، ممکن است تصویر 4K را نشان دهد اما در انتقال صدای باکیفیت به ساندبار کم بیاورد یا باعث ایجاد نویزهای لحظه ای در صدا شود.
انتخاب کابل مناسب نقش کلیدی در عملکرد eARC دارد؛ در صورت تردید، مقاله «باید چه نوع کابل برای ویدئو پروژکتور خود استفاده کنم؟» را مطالعه کنید.
محدودیت های بعضی پروژکتورها در خروجی صدا
باید بپذیریم که همه پروژکتورها در بخش نرم افزاری قوی نیستند. برخی مدل ها علی رغم داشتن پورت ARC، نمی توانند فرمت دالبی اتموس را از اپلیکیشن های داخلی خود عبور دهند. در چنین مواردی، مشکل از کابل یا ساندبار نیست، بلکه محدودیت پردازنده داخلی پروژکتور است.
در این شرایط، تنها راه حل منطقی استفاده از یک استریمر خارجی مثل کروم کست یا اپل تی وی و اتصال مستقیم آن به ساندبار است تا پروژکتور فقط وظیفه نمایش تصویر را بر عهده داشته باشد.
تاخیر صدا و تصویر (Lip Sync) را چطور حل کنیم
هیچ چیز بدتر از این نیست که دهان بازیگر حرکت کند و صدای او با نیم ثانیه تاخیر شنیده شود. این مشکل که به لب سینک (Lip Sync) معروف است، در پروژکتورها به دلیل پردازش های سنگین تصویری بیشتر از تلویزیون ها رخ می دهد.
پروژکتور برای نمایش تصویر، فرآیندهای بهینه سازی زیادی انجام می دهد که زمان بر هستند، در حالی که صدا خیلی سریع به ساندبار می رسد و این ناهماهنگی ایجاد می شود.
چرا تاخیر ایجاد می شود
تاخیر معمولاً به دو دلیل اتفاق می افتد: یا پروژکتور در پردازش تصویر کند است، یا ساندبار در پردازش فرمت های سنگین صوتی زمان زیادی نیاز دارد. وقتی از eARC پروژکتور استفاده می کنید، خوشبختانه قابلیتی به نام اصلاح خودکار لب سینک وجود دارد که سعی می کند این دو را با هم هماهنگ کند.
اما در مدل های قدیمی تر، این هماهنگی وجود ندارد و کاربر باید به صورت دستی میلی ثانیه ها را کم و زیاد کند تا به نتیجه مطلوب برسد.
تنظیمات Lip Sync در ساندبار و AVR و پلیر
تقریباً تمام آمپلی فایرها و ساندبارهای مدرن در منوی تنظیمات خود گزینه ای به نام Audio Delay یا Lip Sync دارند. اگر صدا جلوتر از تصویر است (که معمولاً در پروژکتورها این طور است)، باید مقداری تاخیر (مثلاً بین ۵۰ تا ۱۵۰ میلی ثانیه) به صدا اضافه کنید.
همچنین در دستگاه های پخش کننده مثل انویدیا شیلد یا کنسول ها، تنظیمات پیشرفته ای برای کالیبره کردن صدا وجود دارد که با پخش یک صدای بیپ و هماهنگ کردن آن با یک فلش نوری روی پرده، تاخیر را به صفر می رساند.
ترفندهای سریع برای تست و اطمینان از همزمانی
یک راه حل ساده برای تست همزمانی، تماشای ویدیوهای تست لب سینک در یوتیوب است. این ویدیوها با استفاده از یک عقربه ساعت شمار و صدای تیک تاک دقیق، به شما نشان می دهند که صدا دقیقاً چقدر عقب یا جلو است. راه دیگر این است که به حرکت لب ها در هنگام ادای حروف بی صدا مثل «ب» یا «پ» دقت کنید.
اگر با تغییر تنظیمات همچنان مشکل باقی بود، حالت Game Mode را در پروژکتور فعال کنید؛ این کار پردازش های اضافی تصویر را حذف کرده و تاخیر تصویری را کاهش می دهد تا با صدا هماهنگ شود.

تنظیمات ضروری روی دستگاه ها برای نتیجه درست
برای اینکه سیستم سینمای خانگی شما به درستی کار کند، باید یک مثلث تنظیماتی بین منبع پخش، پروژکتور و سیستم صوتی ایجاد کنید. عدم تنظیم صحیح حتی یکی از این موارد می تواند منجر به قطع شدن قابلیت eARC پروژکتور یا افت کیفیت شدید شود. بسیاری از کاربران به تنظیمات پیش فرض کارخانه اکتفا می کنند، اما این تنظیمات معمولاً برای بالاترین کیفیت بهینه نشده اند.
تنظیمات صدا در کنسول و پلیر
در کنسول های بازی، همیشه خروجی صدا را روی حالت Uncompressed یا دالبی اتموس قرار دهید. اگر کنسول را مستقیماً به پروژکتور وصل کرده اید و می خواهید صدا از طریق ARC به ساندبار برود، مطمئن شوید که کنسول می داند گیرنده نهایی یک دستگاه جنبی است.
در پلیرهایی مثل بلوری، حتماً گزینه Secondary Audio را غیرفعال کنید تا پهنای باند اصلی فقط صرف صدای اصلی فیلم شود و کیفیت آن کاهش نیابد.
تنظیمات صوتی استریمرها
استریمرهایی مثل فیلیمو باکس یا اندروید باکس های مختلف، تنظیماتی برای انتخاب فرمت خروجی دارند. همیشه گزینه Passthrough را انتخاب کنید. این گزینه به دستگاه می گوید که صدا را پردازش نکند و آن را به صورت دست نخورده به پروژکتور و سپس به ساندبار بفرستد.
اگر این گزینه فعال نباشد، استریمر صدا را به حالت استریو تبدیل می کند و تمام زحمات شما برای داشتن صدای فراگیر هدر می رود.
تنظیمات پروژکتور (Audio out، HDMI control، ARC mode)
در منوی تنظیمات پروژکتور، به بخش صدا بروید و خروجی را از اسپیکر داخلی به HDMI ARC تغییر دهید. همچنین در بخش HDMI Control، اطمینان حاصل کنید که تمامی گزینه های مربوط به کنترل دستگاه های جانبی فعال هستند.
در برخی پروژکتورهای حرفه ای، گزینه ای برای انتخاب نسخه HDMI مثلاً ۱.۴، ۲.۰ یا ۲.۱ وجود دارد؛ برای کارکرد صحیح eARC، این گزینه حتماً باید روی بالاترین نسخه موجود باشد.
عیب یابی مرحله ای وقتی eARC یا ARC کار نمی کند
اگر تمام اتصالات را انجام داده اید و هنوز صدایی از ساندبار شنیده نمی شود، ناامید نشوید. عیب یابی سیستم های صوتی و تصویری نیاز به صبر و بررسی مرحله به مرحله دارد.
در بسیاری از مواقع، مشکل نه از خرابی دستگاه، بلکه از یک باگ ساده نرم افزاری یا یک اتصال شل در پشت دستگاه است که با چند حرکت ساده برطرف می شود.
تشخیص پورت صحیح و فعال سازی CEC
دوباره تاکید می کنیم که پورت های HDMI را با دقت نگاه کنید. معمولاً در کنار پورت صحیح، کلمه ARC یا eARC حک شده است. اگر پورت درست است اما صدا ندارید، وارد منوی هر دو دستگاه شده و یک بار قابلیت CEC را خاموش و روشن کنید.
گاهی اوقات نیاز است که ترتیب روشن کردن دستگاه ها را عوض کنید؛ مثلاً اول ساندبار را روشن کنید و بعد پروژکتور را، تا پروتکل شناسایی به درستی اجرا شود.
تست با کابل کوتاه و حذف تبدیل ها
اگر از کابل های بلند HDMI (بیش از ۵ متر) استفاده می کنید، احتمال افت سیگنال بسیار زیاد است. برای تست، پروژکتور و ساندبار را به هم نزدیک کنید و با یک کابل کوتاه و مرغوب امتحان کنید. همچنین هرگونه تبدیل، سوئیچر یا اسپلیتر را از مسیر حذف کنید.
بسیاری از سوئیچرهای ارزان قیمت از پروتکل eARC پشتیبانی نمی کنند و باعث قطع شدن مسیر بازگشت صدا می شوند.
جداسازی مسیرها برای پیدا کردن مقصر
برای اینکه بفهمید مشکل از پروژکتور است یا ساندبار، یک دستگاه دیگر (مثل تلویزیون دارای ARC) را به ساندبار وصل کنید. اگر صدا آمد، پس ساندبار و کابل سالم هستند و مشکل در تنظیمات پروژکتور است. اگر همچنان صدایی نبود، کابل یا ساندبار مقصر هستند.
این روش حذفی سریع ترین راه برای رسیدن به منشا مشکل و جلوگیری از صرف هزینه های بیهوده برای خرید قطعات اشتباه است.

راه حل جایگزین اگر ARC ممکن نیست
اگر در نهایت متوجه شدید که دستگاه های شما با هم سازگار نیستند، پایان راه نیست. شما می توانید از کابل اپتیکال (نوری) استفاده کنید که اگرچه دالبی اتموس واقعی را پشتیبانی نمی کند، اما صدای ۵.۱ کاناله بسیار پایداری را فراهم می کند.
راه دیگر، خرید یک ساندبار با ورودی های HDMI متعدد است تا پخش کننده ها مستقیماً به آن وصل شوند و نیازی به بازگشت صدا از پروژکتور نباشد.
سخن پایانی
راه اندازی بخش صوتی در یک سینمای خانگی مبتنی بر پروژکتور، هوشمندی و دقت بیشتری نسبت به تلویزیون می طلبد. استفاده از قابلیت هایی نظیر eARC پروژکتور کلید دستیابی به صدایی است که با عظمت تصویر روی پرده همخوانی داشته باشد. با انتخاب کابل های صحیح، شناسایی درست پورت ها و تنظیم دقیق حالت های خروجی صدا، می توانید از شر کابل کشی های اضافه خلاص شوید و تجربه ای غوطه ورکننده داشته باشید.
به یاد داشته باشید که در دنیای صدا و تصویر، ضعیف ترین حلقه زنجیر تعیین کننده کیفیت نهایی است؛ پس اجازه ندهید یک تنظیم کوچک یا یک کابل نامرغوب، لذت تماشای فیلم با صدای دالبی اتموس را از شما بگیرد. با مدیریت صحیح سناریوهای اتصال که در این مقاله بررسی شد، سیستم صوتی شما دقیقاً همان گونه که کارگردان اثر اراده کرده، شنیده خواهد شد.
سوالات متداول
۱. eARC پروژکتور یعنی چه و چه فرقی با ARC دارد؟
این قابلیت نسخه پیشرفته کانال بازگشت صوتی است که پهنای باند بسیار بالاتری دارد. تفاوت اصلی آن ها در این است که eARC می تواند صداهای با کیفیت بسیار بالا و غیرفشرده مثل Dolby Atmos و DTS:X را بدون افت کیفیت منتقل کند، در حالی که ARC معمولی فقط از فرمت های فشرده تر پشتیبانی می کند و ممکن است در همزمانی صدا و تصویر کمی ضعیف تر عمل کند.
۲. اگر پروژکتور ARC نداشته باشد، بهترین راه برای گرفتن صدای با کیفیت چیست؟
در این صورت بهترین راه این است که منابع پخش خود (مثل اندروید باکس یا کنسول) را مستقیماً به ورودی HDMI ساندبار یا آمپلی فایر وصل کنید. سپس خروجی تصویر ساندبار را به پروژکتور متصل کنید. با این کار، صدا مستقیماً توسط سیستم صوتی برداشته می شود و نیازی به قابلیت ARC در پروژکتور نخواهید داشت.
۳. چرا با ARC فقط صدای استریو می گیرم و Atmos یا 5.1 نمی آید؟
این مشکل معمولاً به دو دلیل رخ می دهد: اول اینکه در تنظیمات خروجی صدای پروژکتور، حالت روی PCM تنظیم شده که صدا را به دو کانال محدود می کند و باید آن را به Bitstream یا Passthrough تغییر دهید. دوم اینکه ممکن است محتوای در حال پخش یا کابل HDMI شما از استانداردهای صوتی چندکاناله پشتیبانی نکند.
۴. HDMI CEC چه ربطی به ARC دارد و اگر دردسرساز شد چه کار کنم؟
تکنولوژی CEC برای کنترل مشترک دستگاه هاست و در نسخه قدیمی ARC، فعال بودن آن برای انتقال صدا الزامی بود. اگر این قابلیت باعث روشن و خاموش شدن ناخواسته دستگاه ها می شود، در استاندارد eARC می توانید آن را غیرفعال کنید و همچنان صدا داشته باشید، اما در ARC قدیمی مجبور به تحمل آن هستید یا باید از مبدل های مخصوص برای قطع سیگنال CEC استفاده کنید.
۵. برای گیمینگ، بهتر است صدا را از کنسول به ساندبار بدهم یا به AVR؟
اگر آمپلی فایر (AVR) شما از ویژگی های گیمینگ مثل 4K/120Hz و VRR پشتیبانی می کند، اتصال به AVR بهترین گزینه است. اما اگر آمپلی فایر قدیمی است، بهتر است کنسول را مستقیم به پروژکتور (برای حفظ کیفیت تصویر) وصل کرده و صدا را از طریق eARC به سیستم صوتی برگردانید، مشروط بر اینکه پروژکتور شما تاخیر ورودی (Input Lag) کمی داشته باشد.






